Alweer een tijdje geleden dat ik mijn vorige blog schreef, maar toen met het idee als ik klaar ben met mijn 2 weken op de andere afdelingen schrijf ik weer een stuk. En ja van uitstel komt afstel.. oeps…

In het begin van december heb ik 2 dagen met housekeeping meegelopen, en ook hier kwamen ze er snel achter, opruimen is niet echt mijn ding… Na een ochtendje meegelopen met de supervisor en zagen ze dat ik mijn tijd beter kon besteden bij de telefoon. Erg handig communiceren met mijn collega’s die geen engels kunnen en ik geen thais… Hier merkte ik wel meteen hoeveel ik met handgebaren ben gaan praten. (Leuk detail, bij de tijd dat ik het onderlaken had uitgevouwen en snapte hoe het werkte, had mijn supervisor al een heel bed opgemaakt…)

Na 2 dagen bij de housekeeping was het tijd voor accounting. Korte omschrijving, saai. Het waren 2 dagen het werk controleren van mijn collega’s en ze daarna op de fouten wijzen. Volgens accounting heel handig want dan zal ik het zelf niet meer fout doen, leuk gedacht maar is niet zo.

De 2 dagen accouting zaten erop, door naar reserveringen voor een week. De eerste dagen keken ze een beetje de kat uit de boom en kreeg ik het gevoel dat ze dachten dat ik hun baan af zou pakken… Na een paar dagen werden ze wat losser en zodra de manager weg was begonnen ze ook te praten. Tijdens een veragdering vroeg de hotel manager aan mij hoe ik het vond. Toen ik vertelde dat ik het heel erg leuk vond en leerzaam (niet helemaal waar in het begin maar 10 uur zitten is nou eenmaal fijner dan 10 uur staan), vertelde hij dat ik nog een week mocht blijven. Tijdens mijn 2e week moest een collega met spoed worden geopereerd en werd mijn tijd met nog 2 weken verlengd, iedereen blij (behalve de geopereerde collega dan). Tijdens deze weken zijn zij mij echt gaan zien als een echt collega en niet iemand die maar weer even voor een week langskomt, dit maakte dat ik aan het einde van de 4 weken wel echt kon zeggen dat ik het heel erg leuk vond. Ik vond het oprecht jammer dat de 4 weken omwaren. Mijn revenue manager had nog geprobeerd om mij langer te laten blijven, maar omdat er bij de front office te weinig zijn moest ik terug. hij komt wel nog elke dag langs om te zeggen dat hij niet wil dat ik wegga, toch leuk.

Terug bij de front office, ondertussen zijn er (buiten de stagaires) net meer managers in het team dan normale medewerkers, 8 om 4. Vanwege een nieuwe vliegmaatschappij zijn de tijden van het rooster veranderd en ben ik net klaar met werken en typ ik dit op het kantoor, inmiddels half 5 ’s nachts.

Steeds meer ga ik beseffen dat mijn tijd er toch echt bijna opzit. En hoe graag ik ook weer gewoon lekker naar de appie wil en een broodje kaas wil eten, mis ik die winterjas echt niet en kan ik het hier nog een tijdje volhouden.

Toen ik begin januari weer even in nederland was, om afscheid te nemen van mijn omaatje, was het raar terug te zijn in het normale leven. Zo heb ik al maanden niet met een mes gegeten, maar een lepel en vork is hier voldoende. Of dat ik ’s nachts van jetleg wakker werd en eruit wilde om even wat eten in de supermarkt te halen, in nederland is die gewoon dicht ’s nachts, wat natuurlijk raar is haha! Achja goede reden om terug te gaan naar thailand. Voor nu is het met tegenzin aftellen naar de laatste dagen bij de front office, nog 8 werkdagen om precies te zijn. Wat ga ik hier alle gezellige en ook gefrustreerde (chinezen zijn niet makkelijk om mee te communiceren) momenten missen, en wat heeft het mij mooie momenten en herinneringen gebracht. Maar voor nu eerst snel slapen om daarna nog 2 weken hier te genieten.

Weltrusten!!